Ten stary Grek

Był tylko elektrykiem

Lecz przemawiał jak Sokrates

Pouczający przechodniów

Na ulicach Aten

I wyglądał jak Platon

Ten z fresku Rafaela

W porze śniadania siadał na swojej

Skrzynce z narzędziami

Nożem do tapet kroił

Pomidory

W grube plastry

Grube na centymetr

I układał je pieczołowicie

Na kromkach

Naszego powszedniego

Chleba

Razowego

„Żaden mężczyzna z mojej rodziny…”

Mówił

„Nigdy

Nie miał problemów z prostatą

A wszyscy

Z wyjątkiem tych

Co zginęli na wojnie

Żyli po sto lat”

Słów starego Greka

Słuchałem z uwagą

Pewnie większą niż inni

Bo w mojej rodzinie

Problemy z prostatą

Miało wielu

Niewykluczone że nawet ci

Którzy zginęli na wojnie

„A cała tajemnica”

Mówił dalej

„To częste wytryski

I dużo Ντομάτες

Akcja ejakulacja

I pomidory

Jedno i drugie

Regularnie

I w każdej możliwej postaci”

Chłopaki rechotali

Ale on mówił serio

Powtarzał

„Masturbujcie się

I jedzcie pomidory

Tu chodzi o zdrowie

Panowie

A ze zdrowiem żartów nie ma … ”

Minęły lata

Stary elektryk już chyba nie żyje

Ale na pewno

Nie zabił go rak prostaty

A ja od tamtej pory

Za każdym razem kiedy w nocy

Znowu

Musze wstać

By się

Znowu

Odlać

Myślę o starym Greku

I o tym co mówił

I wciąż wyrzucam sobie

Że jem

Zbyt mało

Pomidorów.

 

.

 

* (gr – pomidory ; czyt : tomates )