_
_
Czasem
kiedy cichnie zgiełk
rozluźniam krawat
i myślę o was
w niedalekiej przyszłości
opowiem wam
jak to tu było
bez was …
a przygotujcie tam dla mnie
whisky z lodem
kilka wykałaczek
dobrze oświetlone miejsce
przy barze
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
z myślą o Antonim K. Tomku Ż. Marku H. Janku O. …
.
ilustr: men smoking / rysunek ołówkiem na papierze / Paul Cadden
_
_
Dostałem kiedyś od przyjaciół
płytę zespołu “Omega”
i to było coś
piękna rzecz
czarna
lśniąca
winylowa
drżącymi dłońmi
kładłem ja na talerzu
adaptera
jak na świątynnym
ołtarzu
a w kolekcji kaset
video
miałem film “Gorączka”
w oryginale
rzadka
wyjątkowa rzecz
pożyczałem ją tylko najbardziej
zaufanym
a tak naprawdę
to prawie nikomu …
i mieliśmy album
ze zdjęciami
z naszych pierwszych wakacji
wart dla nas tyle złota
ile ważył
kładłaś go na kolanach
i mogłaś przewracać strony
godzinami
i miałem dwadzieścia
może więcej
pełnych wierszy
zeszytów
które wydawały
szeleszczące dźwięki
miały szorstkość
i zapach …
co się stało z naszymi
cennymi kolekcjami
muzyki
filmów
fotografii
gdzie nasze notatniki
słowniki
mapy
gdzie koperty z listami ?
nawet nasze pieniądze
zniknęły
nie ma ich
przepadły wessane
w bezdenny sagan
cyberprzestrzeni
widzę je jedynie
z drugiej strony zimnego
ekranu
za szybą monitora
żadnej z tych pięknych
ważnych rzeczy
nie mogę już teraz
dotykać …
to boli
właściwie po co mi
dłonie ?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
mal: N.C. Wyeth /Śmierć Robina Hooda (1917)
_
_
Mam wszystko
czego mi trzeba
i w zasadzie
nic mi nie dolega
a jednak
gdy mi powiedziałaś
że u K. wykryto
bezobjawowy nowotwór
złośliwy
z przerzutami
i że dano mu tylko
20 procent szans
na przeżycie
to poczułem w sercu
lekkie
ukłucie
zazdrości …
to była chwila
sekunda może
dziwne to było
więc pytasz dlaczego
bo przecież
mam wszystko
czego mi trzeba
i w zasadzie
nic mi nie dolega
sam nie wiem …
może to te wszystkie … dzieci
pobite do krwi
zamęczone konie
skatowane psy …
nic nie poradzę na to
że odkąd pamiętam
wszystkie one stoją
na brzegu każdej rzeki
na skraju każdej z dróg
którymi się poruszam
i w milczeniu patrzą
na mnie
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
na fot: Daniel Litwiniuk (1974-1981) fragment grupowego zdjęcia przedszkolnego.
_
_
Profesor uciszył salę
i rozpoczął zajęcia
każdy żywy organizm
na Ziemi – powiedział
od pojedynczej bakterii
po człowieka
a także każda roślina
od marnego porostu
po najbardziej wzniosłe sekwoje
ma wdrukowany jeden
nadrzędny imperatyw
jedną odwieczną misję
w której się zatraca
już będąc nasionkiem
czy zarodkiem
zadania tego
uczyć go nie trzeba
bo z nim się rodzi
i od początku nosi je
w sobie
i będzie się trzymać
tego planu
bo jest mu on dany
od natury
(cokolwiek się kryje
w tym słowie …)
to tylko trzy
proste przykazania
przeżyć
rozmnożyć się
i zadbać o potomstwo
aby i ono w przyszłości
powieliło geny
i tyle
lecz to wystarczy by życie
było silniejsze niż wszystko
a cała reszta
czyli miłość
przyjaźń
walka
sztuka
mnogość religii
i filozofii
technologie
zabawy
zakupy
sport
i interesy
to tylko tło
to narzędzia jedynie
i środki do celu
jak dotąd
nikt nie stworzył niczego
co byłoby silniejsze
niczego co by się stało
choć w części tak pierwotne
i tak przemożne
jak te trzy przykazania
jak owa prosta
naturalna idea
której w naszym świecie
wszystko inne
podlega …
i niech tak zostanie
bo z przerażeniem myślę
co by się stało
gdyby człowiek
w swej manii równania się
z bogami
na twardym dysku komputera
o nazwie
na przykład
Adam
umieścił te priorytety
nakazujące maszynom
by teraz i one
przetrwały
rozbudowały się
i za wszelką cenę zadbały
o wdrożenie kolejnych
lepszych niż one same
generacji
trzeba nam pamiętać
że nasze białkowe
życie
jest jednak dość miękkie
i jakby nie było
słabe
lecz tych kwantowych umysłów
w tytanowych korpusach
które by zainfekował
ów imperatyw boży
nic już nie zatrzyma …
więc was zaklinam
miejcie to na uwadze
zawsze …
obecni kiwali głowami
niemrawo
leniwie
znudzeni
jakby czynili pozory
że rozumieją
profesor zamilkł
zmarkotniał
bo w oczach studentów zobaczył
przyszłość
czemu ja im nie wierzę ? – pomyślał
i skąd ja wiem
do cholery
że oni kiedyś i tak
to zrobią ?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
wiersz z r. 2017
zredagowany
.
ilustr: Evgeny Zubkov – project Russia 2077.
_
Byłem naiwnym chłopakiem
z miasta
starzy ludzie w Poświętnem
powiedzieli mi
że jeśli się położę i zasnę
w polu kwitnącego rzepaku
to się już nigdy
nie obudzę
koniec pieśni
auf wider zejen
gudbaj
uznałem to za dobrą
nowinę
najlepszą
jaką usłyszałem
w ciągu tych długich 15 lat
mojego ówczesnego
życia
dobrze było wiedzieć
że na wypadek wypadku
jest wyjście
proste
eleganckie
ciche
niemal kuszące
prawdziwy cud natury
w zamyśle Kreatora
dostępny jedynie
przez 20 dni w roku
co w większości przypadków
dawało czas do namysłu
wymagało planu
i cierpliwości
chroniło przed pochopnym
rzuceniem ręcznika
łatwiej mi było żyć
ze świadomością
że można wyjść z pokoju
bez rozbijania mebli
bez krzyku i tłuczenia
lamp
czegoś takiego z pewnością
było ludzkości trzeba
o czymś takim pragnąłem
wiedzieć
byłaby to piękna
koncepcja
prawdziwie prometejski
dar
dla słabowitej
bojaźliwej
pogubionej rasy
chodzących gejzerów
wątpliwości
ludzi takich jak ja
ale ci staruszkowie
z Poświętnego
byli doprawdy okrutni
jeśli wiedzieli
ze zamiast zasiać w mym sercu
cielęcy strach
dali mi coś w rodzaju
czczej nadziei
iluzorycznego
pokrzepienia …
pewnego dnia odkryłem
że to fałszywa moneta
że to tylko wiejska
legenda
i nagle zostałem
z niczym
jak ktoś
komu skradziono pieniądze
odkładane na czarną
godzinę
chociaż…
mnie do dziś
każdego roku
gdy patrzę na kwitnące pola
rzepaku
nachodzi niedorzeczna
myśl
że może jednak mówili
prawdę
że może by tak …
spróbować ?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł.
_
_
Tej nocy rozkwitło drzewo
które posadziłem na grobie
mojej małej Anne – Marie …
nie róbcie takich rzeczy
nie macie pojęcia
jak każdy z tych kwiatów
rani.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot:wł.
_
_
Mógłbym stać godzinami
w oknie
i patrzeć jak pada deszcz
ale pójdę
zbiorę koce
poskładam leżaki
żeby im dowieść
(i samemu sobie)
że mnie jednak cokolwiek
obchodzą
przyszłe losy
tego świata.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
film wł.
_
_
Wybrałem się do lasu
i na jednej ze ścieżek
wsród zeszłorocznych liści
widziałem poranionego
gołębia
całego we krwi
w czerwonej chmurze
mokrych piór
próbował przede mną
uciekać
wiosłując bezradnie
okaleczonymi skrzydłami
był świadom
że umiera
nie miałem odwagi
skrócić jego cierpienia
choć miałem przy sobie
nóż …
wiedziałem
że gdy się oddalę
drapieżnik powróci
by dokończyć dzieła
byłem rad
że nie ma ze mną
mojej córki
której bym to musiał
wytłumaczyć
bo niby jak … ?
ja sam
nic z tego
nie rozumiem.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
mal: fragment obrazu “Falcon and Dead Bird” / Denham Jordan (1895)
_
_
Patrzę jak krawędzie
słonecznej tarczy
kryją się z wolna
za horyzontem
choć tak naprawde
widzę to co tam było
8 minut temu
(tyle czasu trzeba
by sloneczne światło
dobiegło do Ziemi)
Słońca już tam dawno
nie ma
a jednak
nadal mnie
zachwyca
i nawet trochę
grzeje
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Stan
_
_
Zapraszam ją na kebaba
potem się okazuje
że jest jakiś problem
z moją kartą
śmieje się ze mnie
płaci
zamawiam jeszcze
dodatkowe pepperoni
ale następnym razem – mówię
to ty zapraszasz
znów się śmieje
żona
najfajniejsza dziewczyna
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Olga Dyżakowska
wesslingharald.blog 