Nazywam się Ba
Olubebe Babacar Ba
Ale kto by to spamiętał ?
Mów mi Ole
Jak wszyscy.
Postoję tu jeszcze pół godziny
Potem pojadę dalej
I w czwartek wrócę
O 9.45
I zostanę do 10.15
Ten sam rozkład
Od 30 lat
I ten sam autobus
Bardzo o niego dbałem
I tak jest do dziś
Przez te lata
Objechałem nim
7 razy
Ziemię dookoła
Po równiku, wiesz
Tak jakoś wychodzi
‚
Kiedyś była u mnie
Astrid Lindgren
Słyszałem o niej jeszcze
U nas w Senegalu
To wielkie szczęście, że dali mi tę pracę
Poznałem Astrid Lindgren
Czytała swoje wiersze
Wiedziałeś, że pisała także
Wiersze ?
Siedziała w tym autobusie
Siedziała tam z przodu
A ja wtedy jeszcze
Nie rozumiałem nawet połowy
Z tego co mówiła
Ale kiedy wróciłem do domu
Powiedziałem
„Hej, dziś w moim autobusie
Była Astrid Lindgren”
Dzieciaki były zachwycone
Musiałem im o tym opowiadać
Ciągle od nowa
To było coś
‚
Ty jesteś tutaj nowy
Od niedawna w okolicy
Możesz o tym nie wiedzieć
Ale oni tam, w ratuszu
Uznali
Że objazdowa biblioteka
Nikomu już nie służy
Co nie jest prawdą
Bo ludzie wciąż przychodzą
I właśnie ja
Mam tu taką
Petycję
Podpisały się już
Cztery osoby
Byłbyś piąty
Wiesz
Jak im mogło przyjść do głowy
Że objazdowe biblioteki
Przegrają z internetem ?
To nie jest prawda
Jak to nikomu nie służy ?
Przecież
Ludzie wciąż przychodzą
I na Boga
Przecież …
Jestem jeszcze
Ja
Olubebe Babacar Ba.
.
wesslingharald.blog 