Abdi spędził dzieciństwo
w smutnym spalonym mieście
w smutnym spalonym kraju
na skraju pustyni
na pograniczu śmierci
i obłędu
w kleszczach permanentnego
wyniszczającego głodu
Na dobrą sprawę
pierwszą rzeczą jaką zobaczył
w wolnym
zachodnim świecie
była ta stacja benzynowa przy porcie
w szwedzkim Trelleborgu
I to było cholera
coś …
Kierowca
nie domknął drzwi autokaru
i olśniony Abdi
ujrzał gabloty
w jasno oświetlonym wnętrzu
butiku
Ten widok go oszołomił
jakby zajrzał do wnętrza
świątyni
a ów wysoki blondyn w błękitnej koszuli
stojący za kasą
(chłopak w jego wieku)
wydał mu się kapłanem
aniołem
albo i samym…
Bogiem
„Jakże to ? – myślał Abdi
To tak można ?
Tyle jedzenia w jednym miejscu
i nikt się na to nie rzuca ?
Tyle słodyczy
kanapki z mięsem
i z najprawdziwszą sałatą ?
Pełen kosz jabłek
za który w jego ojczyźnie
wiódłby żywot króla
i woda
woda
całe regały butelek
z wodą czystą jak kryształ
I nie pilnują tego
uzbrojeni ludzie ?
I nikt do nikogo nie strzela ?
To musi być Raj
i to musi być prawda
że oni tutaj jędzą
trzy razy dziennie …
Do Abdiego dotarło nagle
jak smutne i jałowe
jak ubogie było
życie
jego
i jego bliskich
Stanęła mu przed oczami
matka
co umarła tak młodo
ojciec
który nigdy w życiu
nie spróbował cukru
siostry
które jadły najmniej
bo najmniej pracowały
i jego osioł Ada
prawdziwy przyjaciel
który nie umarł z głodu i pragnienia
tylko dlatego że wcześniej
rozerwała go mina
biedny Ada
biedny
stary
kochany Ada
na widok soczystego trawnika
na skwerku obok tej stacji
dostałby zapewne
pomieszania zmysłów…
Abdi poczuł nagle
rozdzierający żal
i wściekłość
nienawidził Somalii z całego serca
nienawidzę
nienawidzę
nienawidzę
powtarzał
nienawidzę Somalii …
potem się zachłysnął i…
zaczął beczeć
i beczał
i chlipał
dziecięcym sposobem
choć już męskim głosem
a na czarnym
młodzieńczym wąsie
zabłysł żałosny
szczenięcy glut
„A temu co ?” – zapytał kierowca
„Tęskni za domem
tęskni za swoim krajem …
to musi być straszna tęsknota… ” – powiedziała pani psycholog
magister specjalistycznej
edukacji i integracji
w urzędzie miasta
w Trelleborgu
.
wesslingharald.blog 