TO TYLKO JESIEŃ 

_

_

Młody orzech zobaczył 

przepiękną  jabłonkę

całą  w kwiatach

delikatną  i pachnącą

ona urzekła jego

a on urzekł ją

w czasie burzy

osłonił ją od wiatru

i od tamej pory

dużo rozmawiali

coraz więcej

i więcej

cóż to były za noce

cóż to były za dni 

i noce

tacy strojni oboje

tacy młodzi

białe i różowe

wianki kwiatów

wśród soczystej zieleni                                                            

młodych liści

i  słońce

i księżyc

i deszcz

i owoce

ptasie harce

i trele w konarach

tak wiele 

tak wiele się

wydarzyło

długo by opowiadać

lecz wreszcie

przyszła jesień

i odleciały ptaki

przygasło słońce

a noce stały się chłodne

opadły liście

i teraz

w świetle księżyca

widać jedynie nagie

wiatrem do ziemi przygięte

już nie tak piękne jak kiedyś

konary

tych dwóch drzew

w których przestały krążyć 

soki

przestało buzować 

życie

gałęzie niczym ramiona

szukają sie w ciemnosci

smutne

zatroskane

jakby nie wiedziały

że to jeszcze nie koniec

bo  przecież 

Wielki Ogrodnik

przygotował dla nich

wiosnę

i przecież znów zakwitną 

białe i różowe  

wianki kwiatów

wśród soczystej zieleni

młodych liści

i znów 

będzie słońce

księżyc

deszcz

i owoce

ptasie harce

i trele w konarach

tak wiele

tak wiele się jeszcze

wydarzy

dlugo by 

opowiadać…

uwierz

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: “Two Trees” by Osnat Tzadok 

Dodaj komentarz