_
_
Buchnęły zielenią
pierwsze
majowe pąki
upojone młodością
dokazują w słońcu
tymczasem brunatny
zeszłoroczny liść
który jakimś cudem
przetrwał zimę
i wciąż jeszcze trzyma się
gałęzi
powiada – hola !
poczekajcie
pozwólcie
że wam powiem
co to wiatr
i deszcz
i błękitne niebo
chętnie wam opowiem
o porannej rosie
o księżycu
i o wszystkim co ważne
w naszym starym lesie
otóż trzeba wam wiedzieć …
lecz one nie słuchają
nie chcą wiedzieć
one pragną
czuć
niesfornie chichoczą
odwrócone
jakby się go
wstydziły
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł.
wesslingharald.blog 