_

_

Życie jest wciągające 

jak dobry serial

na Netflixie 

gładko łykasz epizod

za epizodem 

bez głębszej refleksji

zachłannie

garściami 

jak leci

do czasu

kiedy pewnej nocy

nagle dotrze do ciebie 

że do końca zostały

już tylko dwa

może trzy 

odcinki

i to by było 

na tyle …

i zaprze ci dech

w piersi

i od tej pory

będziesz chciał pieścić

celebrować

każdą scenę

każdy wers

niemal każde 

pojedyncze słowo    

choć będzie już za późno   

na uwagę 

i szacunek 

należne tej 

historii …

a następnego sezonu

nie będzie.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: internet / autor nieustalony

_

_

Nie zmieniło się nic

od stuleci

dziewczęta

kiedy są same

idą nad staw

wpinają kwiaty we włosy

i przeglądają się w tafli

marzą

by je ktoś 

pokochał

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: JULQA

_

_  

Mały chłopiec

tęskniący za mamą  

zazdrosny o swoje

zabawki

marzący o zaszczytach

i rycerskiej sławie

trochę kłamczuch

w minutę przechodzący

od euforii

do płaczu

wielki

mały czarodziej

zaklinający demony 

tandetnym długopisem

niczym różdżką w dłoni  

zawsze zmieszany

i czerwony na buzi

kiedy go poprosić

by powiedział jakiś 

wiersz

u cioci

na imieninach … 

i to by było tyle 

o mnie

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Toy Soldier / William Fields Art Photography

_

_

On był tak pięknie zakochany

a ona tak uroczo

niewinna

“chodź …

zestarzejemy się razem” – powiedział

i ona się zgodziła    

i mieli sporo                 

szczęścia

zestarzeli się razem

była to jedna z tych zwykłych 

banalnych historii

które nie mają równych

sobie

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: Norman Rockwell / After The Prom (1957)

_

_

Ilekroć przechodzę z psem

obok tego domu

starców

widzę w jednym z okien

mężczyznę

który każdego wieczoru

w niezwykłym skupieniu

godzinami zmienia

kanały

uparcie szukając czegoś

co go wreszcie zajmie

co ukoi nerwy

pozwoli zapomnieć na chwilę

czegoś

co może go nawet i

porwie

da nadzieję

wreszcie pozwoli

odetchnąć

co wieczór bezskutecznie

poszukuje w tym wszystkim

odrobiny

sensu …

właściwie

to robi coś

co robił całe

życie

od zawsze

jak my

wszyscy

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_

W kraju w którym mieszkam

jest dzisiaj 

Dzień Ojca

przyjąłem kartki 

z życzeniami

zjadłem obiad

wypiłem kawę

a potem zamknąłem się 

w pokoju

i myślałem 

o moim własnym 

ojcu

i o tym

co bym Mu napisał

gdybym wiedział

że moja kartka do Niego

dotrze

i że ją przeczyta

może bym napisał

coś w rodzaju

“miałeś rację”      

albo 

“teraz rozumiem” 

a może bym tylko

narysował

serce  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: arch. rodz.    

_

_

Bańki mydlane

z płynu do naczyń

zawisły w galaktyce

naszej kuchni

niczym cudne

lekkie

mieniąca się turkusem

i błękitem

planety

krążące wokół słońca

ledowej żarówki

z IKEI

spójrz

oto jedna z tych rzeczy

być może pięknych

lecz w praktyce

kompletnie nieprzydatnych

bezużytecznych

jak esperanto

jak zorza polarna

albo jak pisanie

wierszy

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: “bańki mydlane” / Peter Strobos – olej na płótnie.

_

_

Wieczorne wiadomości

ekspert opowiada

że rząd Korei Południowej

wyda miliardy

na walkę z samotnością

i że premier kraju

w którym mieszkam

zapowiada to samo

że nikt już nie będzie musiał

siedzieć sam

w swoim domu

że ludzie będą szli

do ludzi

by ocierać się

o siebie

by dzielić wieczory

i ranki

z bliźnimi

by już nikomu

cztery ściany

nie były jedynym

towarzyszem

i świadkiem

jego doli

a ja

mam tylko

nadzieję

że to nie będzie

obowiązkowe

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_     

I znów jedziesz po mnie        

jak po łysej kobyle                                       

ustawiasz mnie do pionu

besztasz

gromisz 

ganisz                                                              

od rana mnie dojeżdżasz                                    

rugasz

ćwiczysz

łajasz                                                  

ale ja się cieszę                                             

jak ten głupi                                                        

bo nawet taka forma 

kontaktu 

z Tobą

to dla mnie łaska 

boża

.

.

. 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.  

_

_

Świeczki trzeba palić

żywym 

zaproś ich na kolację

zapal świece

otwórz butelkę

cabernet sauvignon

rozmawiajcie

zacznij od 

“a pamiętacie … ?”

zapalajmy świece 

obecnym

bo potem 

to już tylko strata 

parafiny

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.fot: Candles For My Granddad / Michaela Gunter