_
_
Fryta zapytała
czy lubię swoje życie
raczej tak – odrzekłem
(najlepsza z możliwych
odpowiedzi
niby twierdząca
a pozostawia pole
do dyskusji)
a ty ? – spytałem
milczała
złamanym paznokciem przegarniała
w tę i z powrotem
niedopałek papierosa
w popielniczce
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Mal: Maria Sochaczewska / „Woman’s treasure”
_
_
Dobrze
już dobrze
teraz jest już
dobrze
ale w tej krótkiej
trudnej godzinie
nagle dotarło do mnie
że wygrana w totka
wydanie powieści
trzecie miejsce w regatach
Swedish Dragon Cup
czy nawet zwykły prysznic
miękki szlafrok
i kawa w niedzielny poranek
nie miałyby już dla mnie
żadnego znaczenia
sensu
ani smaku
jakby co …
gdybyś …
nigdy więcej nie jedz
podejrzanych
grzybów
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
rys: Gerhard Glück
_
_
Weź czyjeś małe życie
w swoje dłonie
i zrób z niego
bajkę
rozumiesz?
to ma sens
to dobry sposób na własną
pustkę
i zwątpienie
ja sam
chyba bezwiednie
robię tak od lat
po prostu
weź kogoś i rozpieść
do granic przyzwoitości
bezwstydnie uchylaj mu nieba
pozwalaj mu
na wszystko
nie znaj umiaru
w wybaczaniu
postępuj tak jakbyś chciała
aby z Tobą postąpił
dobry Bóg
znajdź kogoś
kto jest tego wart
weź jego małe istnienie
w swoje dłonie
i zainstaluj je
w niebie
bądź temu komuś
Dobrym Pasterzem
nieskończenie
ekstremalnie
dobrym …
to może być człowiek
pies
nawet kwiatek …
z tym że kwiatek
czy pies
z pewnością
nigdy nie obróci tego
przeciwko Tobie
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Rafał Trzebiński.
_
_
To wszystko tak jakoś
szybko
zleciało
ciemności gęstnieją
wahadło zegara
zwalnia
nowe drogi i mosty
budują już nie dla nas
żaden bank na świecie
nie da nam już kredytu
na 25 lat
wszyscy nasi idole
posiwieli
niektórzy umarli
to wszystko tak jakoś
szybko
minęło
jak niespodziewanie krótka
przejażdżka górską kolejką
gdy nawet nie poczułaś
mdłości
ani wiatru we włosach
ani nic …
nikt o tym nie mówi
lecz myślę
że w godzinie zmierzchu
wszyscy czujemy się trochę
oszukani
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
rys: Miroslav Bartak
_
_
Owego wieczoru
ulice tętniły
śmiercią
w upiornej poświacie
ledowych lamp
przy dźwiękach głośnej
muzyki z horrorów
wirowały duchy
tańczyły wampiry
widmo bladej dziewczynki
w nocnej koszulinie
wspinalo się jak pająk
po fasadach kamienic …
halloween party !
halloween night !
jednak te wszystkie zjawy
strzygi
i upiory
trzymały się rynku
i śródmiejskich deptaków
nikt o tej porze
nie zapuszczał się
do parku
w parku
można spotkać
człowieka
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Alexander Sviridov
_
_
Kiedy miał 6 lat
zabrałem go za miasto
do opuszczonego domu
który prezentował się nieźle
ale ja wiedziałem
że nazajutrz zostanie
zburzony
i dałem mu do ręki
kamień
rzucaj w szyby – powiedziałem
dlaczego ? – spytał przestraszony
bo wkrótce i tak
przyjedzie buldożer
i zrówna to wszystko
z ziemią – odrzekłem
możemy się więc
zabawić
bezkarnie ciskać kamienie
w te lśniące okna
one jutro i tak
rozprysną się na milion
kawałków
w kurzu
i huku maszyn
rzucaj …
ale ja nie chcę – powiedział
to jedyna okazja – nalegałem
ja rzucę pierwszy
poczujmy jak to
jest …
ale ja nie chcę – powtórzył
i się popłakał
i stał tam taki biedny
bezradny
usmarkany
z pozoru dzielny rycerz
zabójca smoków
dumny król
a tak naprawdę pastuszek
niechętny wszelkiej
gwałtowności
przeciwny destrukcji
śmiertelnie przerażony
widmem przemocy
i skowytem chaosu
przedniej straży
nicości …
nie miałem wątpliwości
że ten chłopiec
to mój syn
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
na fot: dumny król.
_
_
Gdzie jesteś leszczu ? – zapytała
w trasie grubasie – odrzekł
potrzebny mi samochód – powiedziała
dziś wieje od zachodu
chciałabym pojechać nad zatokę
popływać …
wypił łyk kawy z termosu
spojrzał na zegarek
w domu będę najwcześniej
koło dziesiątej – powiedział
eee … o dziesiątej – odrzekła
to będziesz mnie mógł w dupę
pocałować …
i odłożyła słuchawkę
zapalił papierosa
skręcił na południe
wjechał na autostradę
uśmiechał się do siebie
co chwilę wracał myślami
do jej słów
do dziesiątej było jeszcze
parę godzin
nie mógł się
doczekać
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Dmitri Markov
_
_
Wyjaśniono mi ten fenomen
dokładnie
sam byłem jego świadkiem
dwa razy
a jednak
nadal nie pojmuję
cudu człowieczych
narodzin
tej heroicznej świętości
i nadprzyrodzonych mocy
kobiecego brzucha
choć minęło ćwierć wieku
nadal nie pojmuję …
mogę tylko milczeć
w zachwycie
zadumany …
a tę fałdkę tłuszczu
która Cię tak martwi
z największym szacunkiem
całuję
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł.
_
_
A gdyby się nagle coś stało
to pozbądź się wszystkich moich
ubrań
wywietrz szafy
wyrzuć do śmietnika
te książki
z parapetu w łazience
i mój ulubiony kubek
do kawy …
ja i tak będę wszędzie
w starej piosence
w gwiazdach
w szklance wody …
po prostu nie zwracaj na mnie
uwagi
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
mal: William Lazos (Egyptian-Canadian. b. 1964) // WEDDING
_
_
Wracałem do domu o czwartej
albo o piątej nad ranem
brałem prysznic
jadłem grzanki
przeglądałem poranne
gazety
i wypijałem szklaneczkę
czasem dwie
czegoś naprawdę mocnego
po czym kładłem się spać
ze świadomością
że jestem jednym z nielicznych
na tym świecie
szczęściarzy
którym wolno spać
do południa
a przez resztę dnia
chodzić w szlafroku …
czułem się wtedy jak lord
albo jak jaki
artysta
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł.
wesslingharald.blog 