to smutne wspomnienie

jest jak chmura

tytoniowego dymu

co nagle się formuje

w postać kościotrupa

wkłada ci rękę do gardła

po łokieć

i próbuje wyrwać

serce

to boli

cofnę zegary

lecz nie cofnę czasu

zmyję krew

lecz tego bólu nie zmyję

to złe wspomnienie

będzie zawsze przy mnie

na wyciągnięcie ręki

a nie do złapania

jak cień

lub jak odbicie w lustrze

choć drżące i płochliwe

to nie da się przegonić

dopóki wraz ze mną

skubane

w proch się nie obróci

.

Budzisz się czasem spocony

w poniedziałek

o piątej rano

i nie mażesz spać ?

Pali cię troska

o obrót spraw

oraz pytanie

dlaczego to tak poszło

i co będzie dalej ?

Czujesz strach

i wstyd

i sam nie wiesz co gorsze ?

Gdy ci to znowu siądzie na piersi

by dusić kleszczami grozy

wstań

i podejdź do okna

Spójrz na uśpione miasto

Wierz mi

nie ty jeden

dałeś się tak załatwić

Nie jesteś sam

Tam

w którymś z tych ciemnych okien

stoi ktoś jeszcze

i czuje strach

i wstyd

i sam nie wie co gorsze

Wiesz

takimi rzeczami

zazwyczaj

nikt się nie chwali …

A może się wszyscy umówmy

że w przyszły poniedziałek

dokładnie pięć po piątej

zapalimy lampkę

latarkę

zapałkę

cokolwiek co świeci

w tym oknie

w którym tak stoimy…

Gwarantuję ci bracie

że wtedy to miasto

rozbłyśnie

jak Las Vegas w Sylwestra

.

Chleb wyskoczył z tostera

Z bajek

królewno

chyba już wyrośliśmy oboje

od teraz

wieczorami

będę Ci opowiadał wyłącznie

prawdziwe historie

każda z morałem

lecz trudniej będzie

o dobre zakończenia

trzeba Ci wiedzieć

że tutaj

„żyli długo i szczęśliwie”

nie zawsze się zdarzy

i że nie wszędzie gdzie byłem

miód i wino piłem…

Tak

Zacznę jednak od pewnej

pogodnej

krzepiącej

i bardzo dobrej historii

otóż :

„Gdy pierwszy raz ujrzałem

Twoją mamę …

.

Asija miała 11 lat

jako jedyna z rodziny

znała trochę angielski

Ta dziwna kobieta o białych włosach

z pomalowanymi ustami

mówiła

mówiła

mówiła

bardzo wyraźnie i powoli

Asiji rosły oczy

zatkała buzię dłońmi

i wreszcie

zalała się łzami

„Co się stało?” – spytała matka

„Co ta kobieta

ci powiedziała

czemu płaczesz córeczko ?”

„Mamo” – załkało dziewczę

„Bo ja

nie mogę w to uwierzyć

mamo

ona mówi

że tutaj będę mogła…

naprawdę…

ja będę mogła chodzić…

do szkoły ! ”

.

Kruszę skorupkę i obieram jajko

Dziś w „Sydsvenskan”

to samo

co każdego ranka

od miesięcy

„Człowiek pruł samochodem

czterech do niego strzelało

nie ujechał daleko

uderzył w zaparkowane auta

podeszli bliżej i dokończyli dzieła

nie miał żadnych szans”

Dolewam mleka do kawy

„Mamö to miasto stracone”

„Policja się wycofuje” 

„Czas na wojsko” – powiadają świadkowie

(Nikt

ale to NIKT

nie używa słowa „imigranci”

Nie wypada)

Kruszę skorupkę

i obieram drugie jajko

„Terror w naszym mieście?”

„Trump bezczelnie kłamie!” – pisze redakcja

„Nie ma powodów do obaw”

„Panika niewskazana”

„Nie damy się zastraszyć !”

Też jestem tego zdania …

Grzanki wyskakują z tostera

podskakuję na krześle

i rozlewam kawę

zalewając „Sydsvenskan”

.

GEORGE – zdjęcie z archiwum właściciela
( Allan Gay/Manaia -New Zealand)
Poniżej, na płótnie, najbardziej znany pies rasy Jack Russel terrier –
Francis Barraud podczas pracy nad swym słynnym obrazem
„ His Master’s Voice” (1898)

Dziewięć lat to sporo jak na psa
Można powiedzieć
że George był staruszkiem
lecz kiedy stanął oko w oko
i nos w nos
z dwoma młodymi pitbulami
nie miało to znaczenia
Wziął na siebie ich furię
ratując piątkę dzieci
za co jeden z weteranów
wojny w Wietnamie
posłał mu później swą własną
„Purpurową Gwiazdę”
Właściciel Georga
i zarazem przyjaciel
(lat 69 – byli w podobnym wieku)
zgodził się
na niosący ulgę zastrzyk
i to małe
wielkie
psie serce
przestało bić
lecz nie było to serce
wyjątkowe
takie serce bije
w piersi każdego psa
Biły także w piersiach
tych dwóch pitbuli
które potem uśpiono
bo to człowiek jak zwykle
znowu coś …

zaniedbał

.

.

.

Mali chłopcy to tandeciarze

jedzą szybko i byle co

oddają cześć plakatom

szafki

szuflady

i kieszenie

mają pełne niepotrzebnych rzeczy

które dla nich

z nieznanych powodów 

są cenniejsze niż złoto

na przykład helikopter z plastiku

z urwanym wirnikiem

mosiężny uchwyt

od jakiegoś zaworu

albo zielona piłeczka

pingpongowa

Mali chłopcy to tandeciarze

zasypiają na siedząco

z umorusanymi buziami

bo łazienka i łóżko

to ślepe zaułki

czasoprzestrzeni

i gdy się tam zapętlić

to wszechświat dzieje się sam

a to niedopuszczalne

Dziewczynki są schludne

i poukładane

lecz mali chłopcy

(ja wiem że są wyjątki)

to tandeciarze

ćwiczą na kolegach

zabójcze ciosy karate

by chwilę potem

łupać z nimi w piwnicy

kradzione włoskie orzechy

Niektórzy z tego wyrosną

lecz inni

w sposób zupełnie zwyczajny

i zgodny z naturą

na zawsze pozostaną

tandeciarzami

Inaczej nie potrafię

tego wytłumaczyć

Ostatni raz Ci powtarzam

nie trzeba mi nowej kurtki

przecież ta się jeszcze dopierze …

i ma prawie nowe guziki

a przy okazji …

eee…

widziałaś może moją

zieloną

piłeczkę pingpongową ?

.