_

_

Zdarzyło się pewnego dnia

gdy synowie Boży

udali się

by stanąć przed Panem

że i Szatan przyszedł z nimi

i rzekł Bóg do Szatana

“skąd przychodzisz?”

a Szatan odrzekł Panu

“przemierzałem ziemię

i wędrowałem po niej”

i mówi Pan do Szatana

“a czyś zwrócił uwagę

jak zacnie tam sobie żyją

dobrzy ludkowie moi ?”

“jacy tam oni dobrzy ? – odrzekł Szatan

poślij do nich Panie

pomniejsze anioły

i niechaj się zdadzą

na Twych ludków łaskę

a wtedy wrócimy

do sprawy”

tak też uczyniono

pomniejsi aniołowie

zstąpili na ziemię

bezbronne sierściuchy

z ogonami

czterema łapami

i wielkimi sercami

oddali się pod opiekę

wszechwładnej ludzkości

a gdy zaczęli powracać

i zdawać relacje

słuchał tego Pan

słuchali synowie Boży

a między nimi Szatan

i nawet jego

ogarnął wielki smutek

i zapadło ponure

milczenie

nikt bowiem nie przypuszczał

że jest aż tak

źle

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Frodo “Edek szuka domów” (https://www.facebook.com/edekszukadomow/?locale=pl_PL)

_

_

Tego uczył mnie ojciec :

“nigdy nie dopuść 

by kobieta

owinęła sobie

twoją duszę       

wokół palca            

i kręciła nią młynka                         

niczym sznurem pereł 

i nie pozwól

by jakaś kobieta 

beztrosko sypała ci w oczy

solą drobnych kłamstewek

i oczywistych oszustw

a przyłapana 

bezwstydnie kruszyła 

twoją męską stanowczość

jednym słodkim

uśmiechem … “ 

i tak dalej 

i te pe 

taaa …

bla bla bla

cenne rady

mój ojciec

nigdy nie miał 

córki

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Olga Dyżakowska

_

_

 W radiu mówią 

że nad miastem przejdzie 

nawałnica

budynki zadrżą w posadach

padną najstarsze drzewa

sztorm pozatapia 

najdzielniejsze łodzie

kataklizm zostawi ludzkość 

bez dachów nad głową 

bez prądu

bez nadziei …

mówią 

że nadchodzi prawdziwy 

armagedon 

tak jak mi kazali

pochowałem meble

ogrodowe

pozamykałem wszystkie

okna

i drzwi

stoję na tarasie 

patrzę w ciemniejące 

niebo

z nadzieją

że tym razem 

to 

naprawdę 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: Zdzisław Beksiński / POSTAĆ (1978)

_

_

Psy stoją przy furtce

węszą 

pilnie śledzą 

każdy ruch   

na naszej ulicy

nasłuchują

bo wyjechałaś

i czekają

tymczasem ja …

nareszcie laba !

dzień pierwszy:

późne śniadanie       

patelnia moczy się w zlewie

i zero komentarzy !

fasola z puszki

i trzy piwa

wieczorem mecz

TV na cały          

regulator

spanie na kanapie

w ubraniu

dzień drugi:

beztroska drzemka 

w środku dnia

patelnia nadal w zlewie

pełny relaks        

luz                                           

blues

sielanka 

tyle że …

w domu 

taka dziwna 

cisza

dzień trzeci:

umyłem patelnię 

stoję przy furtce

razem z psami

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Olga Dyżakowska  

_

GRILL

Siedzieliśmy sami

na tarasie

i rozmawialiśmy

gadka toczyła się gładko

acz leniwie

wszyscy trzej

mieliśmy ochotę

na jeszcze jedno

piwo

“przewróćcie steki – powiedziałem

zaraz wracam”

wszedłem do domu

otworzyłem lodówkę

wziąłem trzy

oszronione butelki

lecz wracając na taras

zobaczyłem

ze lampka monitoringu

mruga na czerwono

przystanąłem na chwilę

i przejrzałem zapis

a to byli

Świadkowie Jehowy

nawet nie tknęli

dzwonka

zostawili broszurki

w skrzynce na listy

i poszli

pewnie dlatego

że na trawniku przed domem

leżały moje psy

i patrzyły na nich …

a więc przez te psy

być może

nie zostanę zbawiony

hmm …

no i dobrze

nie żebym miał coś

przeciwko Świadkom

Jehowy

katolikom

Żydom

buddystom

i tak dalej

oni wszyscy mają

jakieś tam swoje

koncepcje

ale ja te sprawy

widzę inaczej

taaa …

no więc wróciłem

z tym piwem

na taras

“ty

ale patrz

jaki fart

że nie ma tych cholernych

komarów” – powiedział Bóg

przewracając steki

Szatan wstał

i podał mi

otwieracz

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

na fot. : psy

_

_

OJCIEC

Pod rozłożystym dębem

bukszpan wieczniezielony

wyrósł dziko

chwycił się korzonkami

grudy nadziei

i trwa

to drzewo go osłoni  

przed gwałtowną ulewą

by jak sucha słomka

nie spłynął z potokiem

nagle wymyty

ze swych snów

to drzewo

gdy nastanie susza

zbierze w swej koronie

krople rannej rosy

po czym sypnie na glebę

życiodajną wilgocią

i bukszpan będzie pił

i bukszpan będzie żył

choć trawy wokoło

spłowieją

to drzewo po prostu

zawsze tam będzie

by go milcząco

chronić

przed palącym słońcem …

i właśnie takim byłeś

ojcem

teraz dopiero

rozumiem

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Fot: arch. rodz.

wiersz z 2019 r. zredagowany.

_

_

“A co tam u twojego

starszego brata?”

pytają ludzie do dziś

i już im nie tłumaczę

że to ja jestem starszy

tyle że ja zawsze

byłem niepewny

nieśmiały

i pozbawiony tej jego

kozackiej charyzmy

i że to ja

za szczenięcych lat

biegałem za nim

i za jego kumplami

lecz nie nadążałem

bo spróbuj wrzucić piłkę

tenisową

na dach 10 piętrowego

bloku

albo zrobić skok

na stację benzynową

przeskoczyć pędzący

wprost na ciebie

radiowóz

po czym zniknąć bez śladu

gdzieś w Australii …

oni to potrafili

robili to na co dzień

a potem dorośli

i tylko diabli wiedzą

gdzie są teraz

i on też tak mógł

miał parę w łapie

niebezpieczny wdzięk

tę straceńczą zuchwałość

i odpowiednie

inklinacje

mógł być jednym z nich

mógł być ich szefem

ojcem

idolem

tak jak był ulubieńcem

wszystkich ciotek

i w ogóle

najjaskrawszym punktem

każdej konstelacji

w jakiej się znalazł

a jednak

nie poszedł na łatwiznę

był zbyt hardy

i wybrał

najtrudniejszą z dróg

znalazł pracę

ożenił się

zbudował dom

i wychował synów

na porządnych ludzi …

“a co tam u twojego

starszego brata?”

pytają mnie do dziś

“a spoko – odpowiadam

wciąż daje radę”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: arch. rodz.

_

_

I znów się darzyło

że w nocy nie mógł spać

i jak zwykle

całkowicie bezbronny

z otwartymi oczyma

sam na sam z sufitem

doznał nagłego ataku

samotności

samotność

nie uszlachetnia

choć prawie wszyscy święci

byli samotni

samotność

niczego nie tłumaczy

choć najwięksi szaleńcy

zazwyczaj byli

samotni

samotność

to taka dziwna

wstydliwa choroba

na którą nie dają

L4

rano

trzeba będzie

wstać

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: Jack Vettriano / The Weight/

_

_

Byłem ich idolem

ufali mi

wierzyli we wszystkie

moje historie

z tarasu naszego domu

do końca tego pomostu

jest dokładnie

3000 metrów

kiedyś to sprawdziłem

gdy chłopcy byli mali

potrafiliśmy biec

całą tę drogę

po asfalcie

trawie

i piasku

a potem

ów drewniany pomost

dudnił pod naszymi

bosymi stopami

i bach

bach

bach

lot w zimną toń

parskanie i krzyki

ufali mi

wierzyli

byłem ich

idolem …

i wyławiałem

najpiękniejsze muszelki …

teraz przychodzę tu sam

chłopcy dorośli

i heroicznie próbują

dojść do ładu

z posępnym

nieprzyjaznym duchem

tych dziwacznych czasów

w jakich przyszło im żyć

a których ja

kompletnie nie rozumiem

i których tak bardzo się

boję …

prawda jest taka

że teraz to wy

jesteście moimi

idolami

chłopcy

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_

Fachowiec

obejrzał klepkę pod światło

zmrużył oczy

zmarszczył brwi

wyglądał

jakby miał powiedzieć :

“to dąb

czerwony dąb

amerykański sort

wschodnie wybrzeże

wilgotny las

dobrze nasłoneczniony

południowy stok …

na oko jakieś

100 – 150 lat …”

ale powiedział tylko :

“coś się dobierze

szefie

ale tej podłogi

w salonie

to bym nie zmieniał

dopóki masz pan w domu

takie dwa wielkie

psy …”

wyjąłem mu klepkę

z rąk

“to zapomnijmy – odrzekłem

nie zmienię tej podłogi

nigdy”

i przeszliśmy do kwestii

okna na poddaszu

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.