_
_
Im bliżej kresu podróży
tym mniej wiem
i mniej rozumiem
jak pogubiony dzieciak marzę
by w jakimś przydrożnym barze
usiąść z Kimś
kto w długiej
niespiesznej rozmowie
zapewni mnie
że wszystko to jeszcze ma
jakiś sens …
nie znam nikogo takiego
lecz gdyby się jednak zdarzyło
to płacę za kanapki
i kawę
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
foto: Truck Stop – William Eggleston
_
_
Ten stary człowiek
z naprzeciwka
przy dwucyfrowym mrozie
bez czapki i szalika
wyszedł na balkon
aby drżącą dłonią
dosypać do karmnika
pestek słonecznika
może zrobił to
dla ptaków
a może dla siebie
lecz jak by nie było
przez te pół minuty
świat
stał się odrobinę
lepszy…
tak i ty
właśnie teraz
po prostu
zadzwoń do Niej
powiedz Jej
że ją kochasz
zrób to dla Niej
dla siebie
dla świata
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
foto: Jula, Berlin, 2023
_
_
Dane mi było uwierzyć
w istnienie Opatrzności
Siły Sprawczej
Niebieskiego Demiurga
Boskiego Rzemieślnika
Stworzyciela Wszechrzeczy
jakiekolwiek by było
Jego imię …
i rzecz jasna
nie mam na Jego obecność
naukowych dowodów
ty za to powiadasz
Boga nie ma
i nigdy nie było
choć też nie potrafisz
nijak tego dowieść
nauka
nic tutaj nie może
nauka
zostawia nas obu
na lodzie
bracie
jeśli zatem damy
spokój nauce
zostaje nam jedynie
wiara
tylko wiara
(i ciebie to dotyczy
bo wierzyć
że Bóg nie istnieje
to też wiara)
a wiara
z definicji
karmi się wyłącznie
pragnieniami
rodzi się w domysłach
opiera na przesłankach
niczym więcej
lecz ta moja wiara
ma mocne korzenie
od zarania dziejów
we wszystkich religiach
żywotach myślicieli
tradycji
filozofii
sztuce
i rzecz jasna
w naturze
bo wiesz …
kiedy patrzę w niebo
i przyglądam się ptakom
myślę o kosmosie
albo słucham muzyki
kiedy kocham
lub kiedy się smucę
kiedy czytam wiersze
rozmyślam o atomach
i jem avokado
to dostrzegam w tym jakiś
zamysł przedwiecznego
programisty
i wierzę
wierzę
i mam ku temu
wyraźne powody …
i pytam
co temu przeciwstawisz ?
bo wychodzi na to
że jedyna krynica
twojej wiary
to negacja
czysty opór
śmianie się ze mnie
puste
buńczuczne deklaracje
i ten wyciągnięty
paluch
i nic więcej
nie masz nic
masz tylko te swoje
“nie bo nie”
oto cała twoja
mizerna amunicja
a zatem z logicznego
punktu widzenia
(przecież kochasz logikę)
który z nas jest bardziej
racjonalny
bracie ?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
___
_
_
Gdyby tak wejść do ZOO i
wypuścić te wszystkie stworzenia
z klatek
i gdyby je umieścić
na wspólnym wybiegu
te ptaki
wielbłądy
hieny
alpaki
lwy
i antylopy
owe bestie dzikie
małpy najzłośliwsze
najsenniejsze leniwce…
gdyby je wszystkie zebrać
w jednym miejscu
w kupie
to pośród pozorów
spokojnego życia
chłeptania wody z fontanny
żucia mleczy z trawnika
co rusz
czerwona krew
barwiłaby asfalt
wodę
i powietrze
nagłym krzykiem malując
ponure dowody
na oczywisty bezsens
takiego układu …
przyglądam się ludziom
temu wszystkiemu
dookoła
i myślę
że nam się to właśnie
przytrafiło
stworzyłeś nam tutaj
raj
prawdziwy
cudowny raj
Panie
lecz szkoda
że tylko jeden
wspólny
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
foto: Istambuł, autor nieustalony. Napis na autobusie głosi : „Czeka cię wspaniała przyszłość!” (prawdopodobnie reklama obuwia marki Adidas)
ŻE GDZIEŚ TAM
W KOSMOSIE
JEST JAKIEŚ INNE
ŻYCIE?
_
_
Są tacy co twierdzą
że mieli kontakt z UFO
choć większość
nie daje im wiary
a gdybyś mnie spytała
to powiem
że jak dotąd
wszelkie uczone wywody
i radykalne osądy
astronomów
wojskowych
fizyków
i bajkopisarzy
są nieuprawnione
bo znany filozof
który twierdzi
że UFO na pewno
gdzieś tam jest
wydaje się tak samo
naiwny w swej wierze
jak wybitna noblistka
która głosi
że UFO nie istnieje
oboje mogą tylko
zgadywać
i oboje
bądźmy szczerzy
mają tyle samo naukowej
racji
co młody pastuch
który leży na łące
żuje słomkę
i wpatruje się w niebo …
i to jest zarazem odpowiedź
na inne
ważniejsze pytanie
zastąp jedynie
termin UFO
słowem
Bóg
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Ilustr: wykorzystano zdjęcie pożyczone (bez pytania … ) z profilu FB p. Dorota Sowa Kuziela
_
_
Zbyt wiele tego
do kochania
zbyt wiele
każdy świt to początek trosk
każdy zmierzch to zapowiedź
strasznych snów
nagły telefon
w środku nocy
policyjny wóz na ulicy
przed domem
przyjaciel stojący w drzwiach
ze zbolałą miną …
to wszystko nie musi oznaczać
złych wieści
a jednak
za każdym razem
gdy synowie i córki
zdadzą się na koleje
swoich własnych losów
hiobowy strach
czarcimi pazurami
szarpie struny
starej harfy
w mojej głowie
i nie jest to piękna
muzyka
zbyt wiele tego
do kochania
zbyt wiele
o ileż łatwiej byłoby żyć
gdybym do kochania
miał tylko siebie
osobę niechybnie najbliższą
choć niekoniecznie
najdroższą
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: Jula
_
_
W tym ogrodzie
za domem
w środku zimy
spotkałem samotną
zmarzniętą
różę
jakby zdumiona obrotem spraw
trwa
choć przecież
nie powinno jej tutaj
być
każdemu kto ma dość
rozumu
i cierpliwości
chętnie opowie o lecie
które minęło
o ciepłym deszczu
i o zapachu świeżo ściętego
trawnika
nie mówi jaka była wtedy
piękna
opowiada o lecie
które minęło
o trzmielu
który ją adorował
którego już nie ma
był taki zabawny
i opiekuńczy …
a w bezchmurne
upalne noce
w jakiś magiczny sposób
czuła nadzwyczajną bliskość
gwiazd
jakby sama była
jedną z nich
trudno to wytłumaczyć
to uczucie
nazwać to młodością …
zbyt proste – powiada
ziemia wokół i ogród
pełne są młodych pędów
czających się do życia
oczywiście
że będzie maj
a potem lato
lecz tamto lato
się nie powtórzy
tamto
było jej
samotna
zmarznięta róża
jakby zdumiona obrotem spraw
trwa
niczego jej już
nie trzeba
może chciałaby tylko
by przez krótką chwilę
ogrzać ją jeszcze
w dłoniach
nic więcej …
przystaję
i mówię jej
że nadal jest
piękna
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł.
_
_
Ja się proszę pana zajmuję
niewiele dotąd widziałem
gotyckich sklepień
i strzelistych wież
pan na przykład
z takiego punktu widzenia
jest jak bunkier z betonu
przyczajony w podziemiach
przeklętego miasta
którego pan nie zna
i nie rozumie
*
pan się po prostu
proszę pana
boi żyć
wśród mrocznych korytarzy
pańskiego krwiobiegu
skowyczą megafony
tańczy czerwony cień
dan – ger !
dan – ger !
dan – ger !
sto razy na minutę
pulsuje dzień i noc
noc i dzień …
*
ja się tu proszę pana param
generowaniem lepszych dni
zbyt wiele dotąd spotkałem
kręconych schodów
zatrzaśniętych drzwi
pan niestety
trzymając się porównania .
jest jak ciemna piwnica
przeklętej kamienicy
a w pańskich tętnicach
płatami odchodzi
zagrzybiony tynk
*
pan się po prostu
proszę pana
boi żyć
wśród mrocznych korytarzy
pańskiego krwiobiegu
skowyczą megafony
tańczy czerwony cień
dan – ger !
dan – ger !
dan – ger !
sto razy na minutę
pulsuje dzień i noc
noc i dzień …
*
lecz jeśli pan zechce uchylić
te ciężkie żelazne bramy
to wtargną do pańskiej duszy
kaskady tlenu
światła orkany
panu trzeba
czarne sufity i ściany
wyszpachlować błękitem
w donicach za oknami
posadzić maciejkę
niech pachnie nadzieją
i niech tchnie sensem
*
bo pan się po prostu
proszę pana
boi żyć
wśród mrocznych korytarzy
pańskiego krwiobiegu
skowyczą megafony …
ja pana rozumiem …
są nas miliony
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Fot: “CHARLES THERESS DOUBLE BASS CIRCA 1860” – wnętrze kontrabasu wykonanego około 1860 r. przez Charlesa Theress’a, (jednego z najlepszych budowniczych kontrabasów w historii tego instrumentu)
Autor zdjęcia: Charles Brooks, wiolonczelista i fotograf, Nowa Zelandia.
Seria: „Architektura w muzyce” – fotografie przestrzeni w różnych instrumentach muzycznych wykonywane w sposób wywołujący poczucie architektonicznego ogromu …
_
_
To była dla nas wszystkich
długa
trudna noc
twarde stołki barowe
i trudne tematy
R. wciąż dolewał
whisky do ognia
huczały obawy
i pękały żale
bo nasz wiek
doświadczenie
i pieniądze
są w tych dziwnych czasach
nic nie warte
skoro chce nam się płakać
za każdym razem
gdy mamy wyjść z domu
konkluzja
jesteśmy pokonani
samotni
zawstydzeni
i na dobrą sprawę
zupełnie bezradni
bo nawet nie wiemy
z kim się bić …
.
obudziłem się wcześnie
wciąż jeszcze widziałem
świat w sepii
zszedłem na dół w nadziei
że może znajdę w kuchni
jakiś czajnik
trochę kawy
cokolwiek
co przywraca rytm
harówie serca
i pozwala odzyskać
kolory …
.
lecz widocznie
ktoś musiał
wstać
jeszcze wcześniej
ktoś
przygotował śniadanie
i po cichu wyszedł …
.
niby zwykła rzecz
a tak naprawdę
niezwykła
drobny gest
a przecież
pachnie sensem
bo jak długo myślimy
o sobie nawzajem
w taki sposób
tak długo jest nadzieja
że jednak
pozostaniemy
niezłomni
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
fot: wł
wesslingharald.blog 