_

_

Ludzie robią sobie

po pijaku

różne dziwne

rzeczy

blizny

tatuaże

nieplanowane dzieci

trudne związki

złamane kariery …

a ja

jak byłem sam w domu

to się upiłem

coś mnie naszło

i pomalowałem na żółto

ścianę w kuchni

tak żółto

że żółciej się nie da

jajeczko

cholera

i teraz się muszę

tłumaczyć …

mniejsza o to

w każdym razie

ja jednak znam

granice

własnego szaleństwa

trzeba Ci bowiem

wiedzieć

że o ile pamiętam

to przez chwilę

miałem też w ręku puszkę

czarnej

farby …

taaa

taki to już ze mnie

niebezpieczny

wirażka

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_

Nosiłem Ją na rękach

gdy zrywaliśmy porzeczki

a wieczorami

czytałem Jej bajki

i bywało

że to ja usypiałem

pierwszy

“oj tata

tata

nie chlap” – mówiła

a dziś

proszszsz

Jej pierwszy bal

i wiem co będzie potem …

najlepsze co stary ogrodnik

może zrobić

dla cudnego

rajskiego ptaka

to otworzyć szeroko

wrota oranżerii

i niech leci

niech leci

choć pewnie

zabierze ze sobą

wszystkie kolory

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_ 

Trochęśmy się z rana

posprzeczali

a w południe

gdy wściekły kosiłem 

trawniki

przypomniałem sobie

jak bardzo lubisz 

stokrotki 

więc Ci zostawiłem 

pięknie okrojony 

półkolisty 

łan stokrotek

biały łan

tak byś go widziała

z okien

i rzecz jasna

by nie wyjść 

na sentymentalnego 

głupka

jeśli spytasz

to powiem

że to dla 

owadów

te kwiatki …

bo owady

też muszą jeść

żeby żyć …

i będę plótł      

te ekologiczne bzdury …

a Ty i tak 

nie będziesz mi

wierzyła                  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: wł.

_

_

Zaprosiła 

nakarmiła

pomogła

pocieszyła

wsparła

obroniła

dała

co miała

i w końcu

tak wiele

wybaczyła

a w zamian

nic nie chciała

bo to była

matka

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: Tamara Lempicka /Macierzyństwo/ 1928

_

_

Zadzwonił do mnie

w sobotnie popołudnie

(u niego była wtedy

9 rano )

i włączył kamerkę

ujrzałem

lazur oceanu

soczystą zieleń palm

błękit nieba

stolik na tarasie

nadmorskiej restauracji

jajka na bekonie

jogurt

pomarańczę

pustą szklankę

i wreszcie

jego pijaną

zarośniętą twarz

“człowieku – wybełkotał

śniadanko z browarem

za 5 dolców

zostaję tu do końca

świata

mam robotę

ściągam Martę

i dzieciaka

znalazłem miejsce

do życia

raj

co ty na to ?!”

“fajnie by było – odrzekłem

ale myślę

że ty to jak zwykle

przepijesz”

“znaczy … że co ?” – zapytał

“przechlasz to – powiedziałem

zamienisz na wódę

jak te wszystkie szanse

które dotąd miałeś

jak twe sny

i myślę

że znów wszystkich

zawiedziesz

mięczaku”

zamilkł

zaciął się

jakby otrzeźwiał

i jak się zdaje

miał w oczach łzy

“nie chce mi się z tobą

gadać

łajzo – dodałem

i się rozłączylem

i w ogóle

wyłączyłem telefon

bo się bałem

że znów zadzwoni …

ileż cholernej odwagi

trzeba

by powiedzieć bliźniemu

swemu

to co dla niego

akurat w danej chwili

najlepsze

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Dmitrij Markov.

_

_

Pan Bóg pochylił się

nad Europą

sypnął złotym piaskiem

poprawił jej kołderkę

odgarnął loczki z czoła

i nuci kołysankę

“śpij

moja maleńka

śpij … ”

tymczasem

inne dzieci płaczą

bo chce im się pić

i znów nie dostały kolacji

Zair

Somalia

Gaza

Etiopia

Jemen …

„ciszej tam ! – woła Pan

moja córeczka

śpi ! “

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: Krzysztof Miller, Zair (1997)

Krzysztof Miller (1962-2016) fotoreporter wojenny, długo walczył ze stresem pourazowym. Mimo intensywnej terapii popełnił samobójstwo w wieku 54 lat.

…

“To, że fotografowałem żołnierzy rosyjskich opijających zwycięstwo nad Czeczenią, niczego nie zmieniło, żołnierze pojechali walczyć dalej. Zdjęcia umierających z głodu uchodźców Hutu też o niczym nie zdecydowały. Najbardziej decydujące momenty mojej fotografii były wtedy, gdy robiłem zdjęcia dla „Gazety Stołecznej” – one rzeczywiście zmieniały los mojego otoczenia. Fotofelieton z dzikiego wysypiska śmieci przy stadionie Politechniki sprawił,

że śmieci uprzątnięto. W przypadku wojny, uchodźców, ludzkiej tragedii moja fotografia nie decydowała o niczym” – mówił …

_

_

Sporo się już pospełniało

na przykład

kieszonkowe telewizorki

na baterie

w których można obejrzeć

wszystkie filmy świata

rozmowy przez ocean

a jakby twarzą w twarz

albo zakupy

w sklepach

bez pieniędzy

tak to malowałem

będąc dzieckiem

gdy pani w przedszkolu

zadała nam temat

“świat

za 100 lat”

lecz jedno się wciąż

nie spełniło

na tych moich rysunkach

byłem wielkim

pewnym siebie facetem

pędzącym w stronę Marsa

w srebrnym kabriolecie

gdy tymczasem

nadal jestem małym

zezowatym chłopcem

w za dużych okularach

malującym kredkami

swe marzenia

i udającym

że to realny

świat

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ilustr: “Echte Wagner” (1930)

“Echte Wagner” to niemiecka marka margaryny produkowana przez firmę Wagner w Elmshorn w Holsztynie. Firmę założył Carl Wagner w 1907 r. (istniała do r.1976) W 1930 roku stworzono serię obrazków na opakowaniach margaryny, znaną jako “Zukunftsfantasien” (Wizje przyszłości) To jest jeden z nich.

_

_

“Pieniądze z mojego ubezpieczenia

to nie będą kokosy – powiedział

lecz pozwolą jej wygodnie 

i bezpiecznie żyć

przynajmniej do czasu 

gdy odnajdzie szczęście u boku 

jakiegoś innego 

mężczyzny …”

najpierw pomyślałem

że to żart

potem się jakby

oburzyłem

i wreszcie

zrozumiałem 

z tym 

że to ostatnie

zajęło mi prawie

30 lat

.   

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mal: Jack Vettriano 

_

_

Wierzę w to

że istnieje

pewna grupa

ludzi

za której to sprawą

ten świat jest taki

jaki jest

przeważnie okrutny

pełen smutku

i udręki

i wierzę

że to egoizm

zachłanność

umiłowanie luksusu

sprawiają

że owa grupa

ludzi

rządzi tym światem

tak

a nie inaczej

i nie wiem

jak można ich

powstrzymać

jest ich już prawie

8 miliardów

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ilustr: Paweł Kuczyński

_

_

Wszystko to

co kocham

i na czym mi naprawdę

zależy 

to kruche

krysztalowe kule

którymi żongluje los

stojący na trzeszczącym 

kulawym taborecie

oczy ma przy tym

zamknięte 

ale najgorszy

jest ten jego dziwny

ironiczny 

uśmiech …

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

fot: internet